couple at starbucks

honey vhonn and I still manages to have a date, even now that I am pregnant.

after a long walk from my office (honey usually fetch me from the office every thursday) last thursday and a few window shop at Al Ghurair, we drop by at Starbucks to sip our favorite chocolate frapuccino and indulge with their tiramisu and double chocolate cookies.

it was fun coz during those moments we were able to sit back and relax after a long tiring week of working. we talk about our bouncing baby boy inside my womb and some memories way back when we were still boyfriend – girlfriend.

 

ang ball pen bow!

” Pag wala ka ballpen, wala ka notes.”

“Pag wala ka notes, wala pag- aaral.”

“Pag walang pag-aaral, walang diploma.”

“Pag walang diploma, walang work.”

“Pag walang work, walang pera.”

“Pag walang pera, walang food.”

“Pag walang food, magugutom.”

“Pag gutom,papayat.”

“Pag payat,papangit.”

“Pag pangit, walang syota.”

“Pag walang syota, walang Asawa.”

“Pag walang asawa, walang anak.”

“Pag walang anak, madedepress.”

“Pag depress, magkakasakit.”

“Pag nagkasakit, mamatay!”

Kaya ingatan mo ballpen mo ha?

 

onli in pinas…

sa samu’t saring dahilan, dito na sa UAE namin napagdesisyunan ni honey na i-deliver si baby.

to the rescue ang aming family kung sinu ang paparito upang mag-alaga / gumabay sa akin.

una syempreng choice ay ang aking mahal na ina…pero inabot ng 2 months bago pumayag.  ang dahilan, hindi niya kaya iwanan si tatay hehehe para pa rin kasing magsing-irog.

hanggang sa nakumbinsi ni tatay si tatay.  ang tanong, panu pu2nta eh ala man lang dokumento si nanay.

kaya agad-agad inasikaso ni nanay ang pagkuha ng birth certificate at marriage certificate nya sa NSO.  Ganun din ang NBI Clearance at kung anu2 pang clearances.

nakumpleto ni nanay ang kanyang papeles mklipas ang 2 weeks.

pumunta ng Manila si nanay.  Tumigil sa aking tiyahin sa Pasay, kung saan walking distance lamang sa DFA.

Pagpunta niya sa DFA, tinatakan ang kanyang passport application at pinapabalik siya after 5days.  (nakakataas ng kilay)

after 5days, bumalik si nanay sa DFA na kumpleto ang papeles.

pero sa hindi malamang dahilan, denied ang kanyang application.  kelangan daw ng BIRTH CERTIFICATE ng kanyang mga anak (kami – a kaming anak) na may pirma niya.

dali-daling ngsend ng text sa akin si nanay.  tinawagan ko naman siya agad.  checked ko sa aking birth certificate kung meron nga siyang pirma ngunit ala ako makita.

ganunpaman, pumunta si nanay sa NSO para kumuha ng birth certificate naming magkapatid.  Nakuha rin nya agad ngunit ala siyang pirma sa mga papel na iyon.

alam ko pagod na si nanay.  pabalik-balik siya sa DFA.  Nagbigay siya ng iba ID – Postal ID pero hindi daw valid ID ang Postal.

natapos ang 2weeks nya s Manila pero hindi siya nabigyan ng Passport.  Umuwi siya ng probinsya nang hindi nakakuha ng passport.

ayon sa kanyang text kanina umaga, pu2nta sila ni tatay sa Tugeugarao upang dun mg-apply ng passport.

haist…sana naman maayos ni nanay.  sa mahal gn pamasahe sa pilipinas ngaun, mahirap yung pabalik – balik ng ala linaw kung anu ba talaga ang kelangan papeles…

***

ganun din ang istorya ng nobya ng aking kapatid.  kumpleto siya ng papeles simula sa birth certificates (NSO), diploma, transcript of records, Employment ID, SSS ID at NBI Clearance…

sa huli denied ang pobreng bata.  Nang magtanung anu ang kulang niya…ang isinagot ng DFA Employee – COLLEGE YEARBOOK at OLD ID!

requirements na pala ngaun sa pagkuha ng passport ang YEARBOOK.

bumalik siya na dala ang OLD ID – HIgh School ID.  Pinagtawanan siya at sinabing aanhin daw nila ang OLD ID?

***

paano po tayo aassenso – ang pilipinas kung mismong kapwa natin sa pinas ay manloko ng kapwa ang gawin? 

 

cruisin’ on our 6th year

months before our 6th year anniversary, hindi ako mapakali kung paanu namin maise-celebrate ni honey ito ng kakaiba.  Ala din ako maisip na regalo sa kanya though lagi nya sinasabi “c baby adrianne ang gift ko sa kanya this year” wink*

sa kk-browse ko ng friendster / facebook / multiply, nalaman kong nasa isang Tour Company na si (J), dati kong kasama s trabaho s Bur Dubai.  To make my story short, tinawagan ko siya at humingi ng pabor na mg-book ng table for 2 para s Dhow Cruise.  Since ang Tour Company na iyon ay medyo may kamahalan, hiningan ko na rin siya ng discount hehehe (kapal)… hindi naman ako napahiya…

sa tagal ko dito sa UAE, ngaun ko lng n-experience ang mg-dinner cruise…

 

 

 

 

 

 we are looking forward to more years to come…wink*

 

Bagong AMA

ilang buwan pa bago maging ganap na ama ang aking honey.  pero ngaun pa lamang damang-dama ko na siya ay magiging mabuting ama ng aming anak.

 

happy father’s day honey!

 

 

 

biyak na bunga

bukas, father’s day na…araw ng mga AMA…

para daw kaming magka-biyak na bunga ni tatay…hindi maikakaila na ako ay kanyang anak sabi ng mga kamag-anak at ilang mga kaibigan.

lumaki ako at ang aking kapatid na puno ng pagmamahal niya.  ang aking ina ay reyna kung ituring niya.

salat man sa pamumuhay, pilit niya ibinibigay lahat ng aming mga pangangailangan.  katwiran niya, gusto niya maranasan namin lahat ng hindi niya naranasan nuong kabataan niya.

hindi na nakatuntong ang tatay ko ng kolehiyo.  kaya naman ang tanging nais niya ay mapagtapos kaming magkapatid.  sa awa ng panginoong dyos, naka-graduate ako nuong taong 2004 at ang aking kapatid taong 2008.

si tatay ay mapag-mahal na ama.  lagi mang nakakunot ang noo, ang lagi niyang nasa isip ay ang aming kapakanan.  ang akala ng marami isa siyang masungit na ama.  ang totoo, ubod ng lambing at npksarap magluto.

maraming beses ko na napasama ang loob ni tatay…hindi ko na mabilang sa aking daliri.  hindi sa ako ay sobrang pasaway ngunit minsan si tatay ay sobra maghinanakit, konting bagay na aking pagkakamali kanya na itong dinadamdam.

iyakin si tatay…ngunit 3 beses ko siya nakitang umiyak ng sobra ng dahil sa akin.

1. nung ako mka-graduate

2. nung ako magpaalam na mangingibang bansa

3. nung magsabing ako ay mag-aasawa na sapagkat ako ay nagdadalantao

siguro, ung pangatlo ang matagal bago niya natanggap at napagtanto.  alam ko masakit sa kanya yun.  sapagkat ilang linggo bago niya pa ako kinausap. 

ganunpaman, ang aking tatay ay tunay akong ipinagmamalaki sa lahat kahit na ako medyo sadyang pasaway.

alam ko, nung ngsabi ako na mag-aasawa na ako, ang nasa isip niyo ni nanay mawawala na ako sa inyo.  hindi po ako, mawawala, nadagdagan lang ang magmamahal sa inyo.

madami man akong pasakit na naidulot sa inyo ni nanay, sana ay hindi kau magsasawang umunawa at sumuporta sa akin.

alam ko malabong mabasa ni tatay ang aking blog na ito pero gusto kong malaman ng lahat na ikinararangal kong siya ang aking AMA.

andito pa rin ako, hinding hindi makakalimot at sana sa susunod na taon magkasama tayo diyan sa pilipinas.

lagi niyo sinasabi sa akin na ako ay mahal na mahal ninyo….

TAY, mahal na mahal ko rin po kau ni NAY.

 

ang pangarap n miniskirt at office…

musmos pko, pngarap ko n mgkaron ng sarili office o kya ai mgtrabaho s isang opisina at nk-uniform ng mini skirt…gus2 ko p nun maging kgya ng tita ko – CPA.

kya lng nging frustrated Accountant lamang ako heheheh mahabang istorya un…s sunod cguro.

nung ng-aral ako ng kolehiyo,nkpasok akong student assistant s Civil Engineering Department ng aking Alma Mater (kung saan nkilala ko ang aking honey) – ngkaron ako ng sariling office dun pero nd p ganun kfulfilled ung pngarap ko kc nd pko nk-mini skirt hehehhe school uniform p rin gamit ko…

nkpgtapos ako at npsok s banko kya lng shared ang office…medyo ngsu2ot din ako ng mini skirt kya lng, nd ako kumportable kc ung aming lungga eh masikip, mhirap gumalaw, mbosohan pko…

hanggang s mpunta ako d2 s UAE, eh mas lalo pala ako nd mkkpgsuot ng mini skirt sapakjat hahabulin k ng tingin ng mga hayok s laman n patan at anaps at ibang arabo….kung tignan ka kala mo kakainin kaw.

hanggang sa…

3weeks ago, sinabihan kami n bossing n li2pat kami ng office s maktoum area…mega isip ako,panu kaya ako pg ng-lipat na,tyak mhi2rapan ako s pgliligpit at pgbu2hat ng mga gamit ko – ang aking kargada medyo mabigat na…

nklipas ang 3weeks, nd2 p rin kami s lumang office n animo ay tambakan…mga lumang documents ang mki2ta at mga gamit s psu-survey ng mga enginner.  kung susumahin,malungkot ang dating ng office nmin, aba nman itim b nman ang venetian blinds, brown n lamesa, navy blue n sofa…ala color coordination…ewan ko b kung cnu ang ng-manage ng interior design ng office nmin…idagdag mo p,bawal mgslita, c bossing lng pede mgsalita at mgsisigaw…nkksawa at nkkrindi tuloy ang boses nya.

kanina umaga, nagulat kami n girl kc bgla kami cnbhan li2pat n kami ng office (nd s maktoum) s ground floor…

take note ang office n un s ground floor ay almost a year nang gngawa ng mga ewan din n interior decorator…natapos n ang isang taon kontrata s building,nd p nggmit ng company…kya nman lagi galit c bossing at c Mr. CEO…

delivery daw ng ibang furniture ngaun. pero maya2 cnbhan n kami n mgbakwit at bbklasin ang aming mga table para ilipat s ground floor…nawindang ako…ang dami ko gngawa,ang mga files ko bka mgkhiwa-hiwalay…

so umpisa n ang bglaan lipat n ito…

mklipas ang ilang oras, natapos din…pero nd ko lam panu uumpisahan ayusin ang gamit ko s bago kong office…

uuhhmmm in fairness me sarili nko office ngaun (dati kc s taas, 3kai s isa office,masikip at lagi ako png-mumuntikanan madapa s mga wires ng telepono at printer cable…as in sarili ko ang isa room…kya lng katapat ko ng office c bossing, mari2nig ko p rin ang mga sigaw nya time to time…

uuhhmm kya lng, la pko printer d2 s new office ko…la p rin blinds, masakit p s mata ung sinag ng araw – kharap n kai ng kalsada kasi ngaun…hay kelan kaya aayusin to ng tuluyan…

ung iba files ko nasa box p rin…hirap ako mgbuklat at mgbuhat ng mga files dahil c baby adrianne ko ay malikot n masyado pg ako ay gumagalaw…

uhmp umalis p c bossing,nd p bumabalik cmula knna 12:30…sana wg n cya bumalik para maaga ako makauwi…bukas n mkpgtrabaho…idadahilan ko s knya ala ako printer…ngek ngek nya…

excited pko mglagay ng kung anu anu abubot d2 s bago kong office..sarap pakinggan – office ko…

pero bago kmi bumaba,ngddasal ako n sana wg ako dalin s reception…la kc kami receptionist ngaun…khit me k-share ako s office basta wg lng s reception hehehhe

ndinig ako n lord hehehe mgpo-post ako ng picture pg naayos ko n ang aking office wink*

kaya lng,balak ko na rin umalis d2 – ilang buwan ko kya nanamnamin ang aking opisina hehehhe…kc nkksawa at nkkrindi ang boses n bossing…

 

 

 

 

 

 

 

bagong link

dahil sa ako ay malapit na magka-baby…at naimpluwensyahan ko na rin si honey vhonn sa blogging, gumawa kami ng bagong bahay s www.blogger.com kung saan wine-welcome namin ang pagdating ng aming ANGHEL.

bisita po kau : www.vhonnjheng.blogspot.com

 

 

 

 

confused…

i don’t know what conversations i had with tatay 2 weeks ago.

is it just a conversation that leads to misunderstanding?  that made me hurt, that touched my inner feelings or am i just being so sensitive?

it’s been two weeks now that i haven’t called or even sending them an SMS.  last week was their 26th wedding anniversary – i didn’t greet them also.

i am only communicating with my brother.

i am hurt. really I am. totally hurt with all of his (tatay) words.

every night before closing my eyes to sleep i would ask honey vhonn if i’ve done something wrong or if i am really stubborn.

honey vhonn would just say “ssshhh enough, broaden your understanding”

last night he told me to call them this weekend.

but until now i am still thinking if i should do that.

a minute ago, i sent an SMS to nanay but NO REPLY.

i really don’t know where to stand with them, it was like all of my sacrifices are wasted.  i cannot read their mind. 

 

 

 

 

grandma in court…

 

Lawyers should never ask grandmas a question if they aren’t prepared for the answer…

In a trial, a small-town prosecuting attorney called his first witness, an elderly grandmother to the stand.

He approached her and asked; “Mrs. Jones, do you know me?”

She responded, “Why, yes, I do know you, Mr. Williams. I’ve known you since you were a young boy, and frankly, you’re a big disappointment to me. You lie, cheat on your wife, manipulate people and talk about them behind their backs. You think you’re a big shot when you haven’t the brains to realize you never will amount to anything more than a two-bit paper pusher. Yes, I know you.”

The lawyer was stunned! Not knowing what else to do, he pointed across the room and asked, “Mrs. Jones, do you know the defense attorney (the opponent’s lawyer)?”

She again replied, “Why, yes, I do. I’ve known Mr. Bradley since he was a youngster. He’s lazy, bigoted, and has a drinking problem. He can’t build a normal relationship with anyone and his law practice is one of the worst in the state. Not to mention he cheated on his wife with three different women. One of them was your wife. Yes I know him.”

The defense attorney almost died.

The judge asked both lawyers to approach the bench and in a quiet voice said: “If either of you rascals asks her if she knows me, I’ll send you to the electric chair.”